Kimi zaman o soru, sessiz bir gece yarısı içimizden yükselir:
“Gerçekten mutlu muyum?”
Kimi zamanda, günlük hayatın koşuşturması içinde fısıldar:
“Ben kimim, bu hayatta neyi temsil ediyorum?”

İşte tam o anda, dönüşüm başlar.
Çünkü insanın en büyük cesareti, aynaya bakabilme cesaretidir.

Ben her koçluk sürecine, bu cesareti görünür kılmak için başlarım.
Her danışanımın hikâyesi farklıdır; ama her hikâyede ortak bir tema vardır: Kendini tanıma arzusu.

Koçluk literatüründe Carl Rogers’ın “koşulsuz kabul” kavramı, insanın en derin potansiyelini ancak yargısız bir ortamda keşfedebileceğini söyler.
Bu yüzden, ilk adımda sizi anlamaya, dinlemeye ve ihtiyacınızı gerçekten duymaya odaklanırım.
Henüz hedef koymadan önce, “nereden geldiğinizi” ve “hangi duygularla yürüdüğünüzü” bilmek isterim.